Tuesday, August 01, 2006

കഞ്ഞിയും പയറും

ഒട്ടുമിയ്ക്ക കഥകളും തുടങ്ങുന്ന പോലെ തന്നെ ആയിക്കൊട്ടെ എന്റെ കഥയുടെ തുടക്കവും എന്നു കരുതി ആരംഭിച്ചതാണ്‌.പക്ഷെ അങ്ങിനെ എഴുതാന്‍ എനിക്ക്‌ ഈ സംഭവം നടന്ന ദിവസവും സമയവും കൃത്യമായി ഓര്‍മ്മ പോരാ..

അതുകൊണ്ട്‌......അന്നു എന്തോ ഒരാഴ്‌ചയായിരുന്നു.രാവിലെ എണീട്ട്‌ പ്രാതല്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോല്‍ ഇന്ന് കുഞ്ഞമ്മായീടെ വീട്ടില്ലേെയ്ക്കു പോയാലോ എന്ന് അമ്മയ്ക്ക്‌ ഒരാലോചന. കുഞ്ഞമ്മായീടെ മോള്‍ അവളുടെ അച്ചന്റെ വീട്ടില്ലേക്കു പോയിരിക്കുന്ന കാരണം പോകാന്‍ എനിക്ക്‌ വലിയ താല്‍പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പോയില്ലെങ്കില്‍ പഠിയ്ക്കേണ്ടി വരുമെന്ന ഒറ്റ കാരണത്താല്‍ അമ്മ വാചകം മുഴുമിയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പു തന്നെ ഞാന്‍ ഉടുപ്പിടാന്‍ ഓടി.

അങ്ങിനെ ഞാനും അമ്മയും കൂടി സംഭവബഹുലമായ ദിവസത്തിലേയ്ക്കു കാലൂന്നി.ഓട്ടോറിക്ഷയിലാണ്‌ യാത്ര. ഓട്ടോയ്ക്കു യതൊരു പഞ്ഞവുമില്ലാത്ത നാടായതിനാല്‍ ഒട്ടും വൈകാതെ തന്നെ ഒരെണ്ണത്തില്‍ കേറി ഇരുപ്പുറപ്പിയ്ക്കാന്‍ സാധിച്ചു.ശാന്തി ടെക്സ്റ്റെയില്‍സിലെയും,വര്‍ഷയിലെയും ബൊമ്മകളുടെ ഉടുപ്പൊക്കെ കണ്ടു വായും പൊളിച്ചാണ്‌ യാത്ര..

കവല കഴിഞ്ഞ്‌ ഇടത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞാല്‍ മുരുകന്റെ ഭക്ഷണശാലയാണ്‌. അവിടെ കൂടി പോകുമ്പോല്‍ മൂക്കില്‍ കൂടി തുളച്ചു കേറി വായില്‍ കൂടി വെള്ളമായി ഒലിയ്ക്കുന്ന സുഗന്ധം വരും- പഴം പൊരീടെ.അവിടെ നിന്ന്‌ ഒന്നും കഴിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം എനിക്കിതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. കടയ്ക്ക്‌ വൃത്തി സാമാന്യം മോശമില്ലാത്ത തരത്തില്‍ കുറവാണെന്നാണ്‌ അമ്മയുടെ നിഗമനം. അതു കയ്യടിച്ചു താങ്ങാന്‍ അവിടത്തെ അടുക്കളയില്‍ ഒരു മൂശക കുഞ്ഞിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നു സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ ഞാന്‍ ജനിക്കുനതിനു മുന്‍പ്‌ എപ്പൊഴോ അമ്മയോട്‌ പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ടത്രെ.സോമന്‍ ചേട്ടന്റെ കണ്ണട ആയതു കാരണം കണ്ടതു എലിയെ ആണോ കൊതുകാണോ എന്ന എന്റെ അന്വേഷണം ഇപ്പോഴും വഴി മുട്ടി നില്ക്കുകയാണ്‌.

ഇന്നത്തെ സ്പെഷല്‍ എന്താണാവോ? ഞാന്‍ ഊഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..ഓട്ടോയില്‍ പോകുമ്പോളുള്ള മറ്റൊരു വിനോദം. ഇട്‌ലി സാമ്പാര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അപ്പവും മുട്ടകറിയും.എന്തു കുന്ത്രാണ്ഡമെങ്കിലും ആകട്ടെ. കഴിക്കാന്‍ പറ്റില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ആലോചിച്ച്‌ എന്റെ സമയം കളയുന്നതെന്തിനാ വെറുതെ..അതാ കട എത്തി പോയി. ട്രാഫിക്‌ ബ്ലോക്ക്‌ ആണ്‌.അപ്പൊ പിന്നെ വിശദമായി മൂക്കിലോട്ടു വലിച്ചു കയറ്റാലോ.. ഞാന്‍ അശ്വസിച്ചു.

തല പുറത്തേക്കു നീട്ടി വായിച്ചു..ഇന്നത്തെ സ്പെഷല്‍.അടിയില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങള്‍ ചെറുതായിരിക്കുന്നല്ലൊ.അതോ ശ്രീദേവി ഡോക്ടര്‍ടെ അടുത്തു പോയി കണ്ണട വെയ്കാന്‍ സമയം ആയോ?.ഹൊ അങ്ങിനെ ആയിരുന്നെങ്കില്‍..കണ്ണട വെയ്കാനുള്ള മോഹം പറഞ്ഞാല്‍ വീട്ടുകാര്‍ക്കു മനസ്സിലാകാത്തതും,അവര്‍ പറയുന്നതു കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്കൊട്ടു താല്‍പര്യവുമ്മില്ലാത്ത കാലം.

സ്വതവെ ഉരുണ്ട കണ്ണുകള്‍ ഒന്നു കൂടി തുറിപ്പിച്ച്‌ ഞാന്‍ ബാക്കി കൂടി വായിച്ചു. "കഞ്ഞി.." വീണ്ടും താഴെ എന്തോ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്‌. വേഗം വായിച്ചേയ്കാം. വണ്ടി ഇപ്പൊ വിടും. "കടറിപയര്‍". അതുശരി.. കഞ്ഞിയും പയറും. ഏനിക്കു വലിയ താല്‍പര്യം തോന്നിയില്ല.എന്നാലും ഒരു സംശയം..

"അമ്മേ,കടറിപയര്‍ നമ്മുടെ പച്ച നിറത്തിലുള്ള സാധനമല്ലേ" ?

പുറത്തേയ്കു നോക്കിയിരുന്നിരുന്ന അമ്മ വണ്ടികളുടെ ശബ്ദം കാരണം കേട്ടില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. ഞാന്‍ എന്റെ പാറപ്പുറത്തു ചിരട്ടയിട്ടു ഉരയ്ക്കുന്ന പോലത്തെ ശബ്ദമൊന്നു കൂടി ഉച്ചത്തിലുയര്‍ത്തി ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു.

"കടറിപയര്‍ നമ്മുടെ പച്ച നിറത്തിലുള്ള സാധനമല്ലേ?"

അമ്മ വായ തുറക്കുന്നതിലും മുന്‍പെ ചെവി അടയ്ക്കുന്ന രീതിയില്‍ ഒരു അട്ടഹാസം. ഞാന്‍ ഞെട്ടി പൊയി.ഇതാരപ്പോ ഇങ്ങിനെ ചിരിയ്ക്കുന്നെ?.. മുന്‍പില്‍ നിന്നാണ്‌.. നമ്മുടെ ഓട്ടോചേട്ടന്‍. ഇയാള്‍ക്കെന്തു പറ്റി? ഞാന്‍കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ ബുദ്ധിമുട്ടി പാടുപെട്ട്‌ കണ്ണാടിയില്‍ കൂടി ചേട്ടായിടെ മുഖം നോക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. അപ്പൊ അതാ എന്റെ സീറ്റ്‌ കിടന്നിളകുന്നു.. സൈഡിലിരുന്നു അമ്മ ചിരിച്ചു മറിയുന്നു. ഇതെന്തു കഥ..ഞാന്‍ വായന ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേയ്കും പുറത്തു എന്താണ്‌ നടന്നത്‌? ഞാന്‍ മാത്രം കണ്ടില്ലല്ലൊ? എന്നാലും ഇങ്ങിനെ കുന്തം മറിഞ്ഞു ചിരിക്കാന്‍ മാത്രം സംഭവം ഉണ്ടായോ ഇതിന്റെ ഇടയില്‍?

"എന്താ അമ്മേ? എന്തുണ്ടായി റോഡില്‍?"

എനിക്കു അവരുടെ ചിരി കണ്ടിട്ടു തന്നെ ചിരി വരാന്‍ തുടങ്ങി. നാളെ സ്കൂളില്‍ പൊയി പറയാനുള്ള തമാശ എന്തോ ഒത്തിട്ടുണ്ട്‌. അമ്മയ്ക്കു ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ചുമ വരുന്നു.എനിക്കാണേല്‍ ക്ഷമ കെട്ടു തുടെങ്ങി..

"എന്നോടും കൂടി പറ അമ്മേ.."
"എടീ പൊട്ടിക്കാളീ, അതു ഒരു തരം പയറുമല്ല..ആ കട റിപ്പയറിലാണ്‌ എന്നാണു എഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌"
"പക്ഷെ കഞ്ഞിയും.."

ബാക്കി പുറത്തേയ്ക്കു വന്ന സ്വരങ്ങല്‍ വെറും ഗ്ലിം ഗ്ലം എന്നിവ മാത്രമായിരുന്നു .


പിറ്റ്ടേന്നു രവിലെ സമയം ഏകദേശം 9.20മണി.


കാപ്പി കുടി കഴിഞ്ഞു പഠിയ്ക്കാന്‍ ഇരുന്നേയ്ക്കാം എന്നു ആലോചിചു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്‌ ഫോണ്‍ അടിച്ചത്‌. കുഞ്ഞേട്ടനാണ്‌.. അങ്ങെ തലയ്ക്കല്‍നിന്നു

" ആ നീയാണോ? ഇതു ഞാനാടി"
" എന്തുണ്ടു കുഞ്ഞേട്ടാ വിശേഷം?"
" സുഖാടി,,നീ എന്തെടുക്കുവാ അവിടെ?"
" breakfast കഴിഞ്ഞു പഠിക്കാന്‍ പോകുവായിരുന്നു."
" അതെയൊ,എന്ത കഴിച്ചേ ഇന്ന്‌? പുട്ടും കടറിപ്പയറും ആണോ?"

*************************************************

ശാന്തേടത്തീടെ വയറ്റിലുള്ള കുഞ്ഞുവാവ മാത്രമേ എന്റെ അറിവില്‍ ആ സംഭവമറിയാന്‍ അന്ന്‌ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

എന്റെ വിഡ്ഡിത്തങ്ങളുടെ പട്ടികയിലേയ്ക്കു ഒരു മുതല്‍ക്കൂട്ടായി അങ്ങിനെ "കടറിപയര്‍" കടന്നു കൂടി..

13 Comments:

At 5:54 AM, Blogger molutty said...

സ്കൂളില്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന പ്രായത്തില്‍ പറ്റിയ ഒരു അമളിയില്‍ നിന്നാകട്ടെ തുടക്കം..ആദ്യ സംരംഭമായതു കാരണം നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും വിമര്‍ശനങ്ങളും പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊള്ളുന്നു.

 
At 5:59 AM, Blogger ശ്രീജിത്ത്‌ കെ said...

മണ്ടത്തരങ്ങള്‍ ചെറുപ്പത്തിലേ ഇപ്പിക്കാറുണ്ടല്ലേ. എനിക്ക് അങ്ങിനെ ഉള്ളവരെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. കടറിപ്പയര്‍ എന്ന് പറയുന്നത് ചെറുപയര്‍ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെയുള്ള സാധനമാണെന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോള്‍ മോളൂട്ടിയുടെ പ്രായം എത്രയായിരുന്നു എന്ന് കണ്ടില്ല പോസ്റ്റില്‍.

 
At 6:04 AM, Blogger അരവിന്ദ് :: aravind said...

കലക്കി മോളൂട്ടീ :-))
ഗംഭീരായി...

അപ്പോ ഓരോന്നായി പോരട്ടെ...

ദേ ശ്രീജിക്കൊരു നോട്ടം ണ്ട് ട്ടാ ;-)

 
At 6:11 AM, Blogger ബിന്ദു said...

ഹായ്‌.. കൊള്ളാല്ലൊ ഈ കടറിപ്പയര്‍. :)

 
At 6:17 AM, Blogger വക്കാരിമഷ്‌ടാ said...

ലത് കൊള്ളാല്ലോ.. മോള് ഊട്ടീ. പണ്ട് കൊടറിപ്പയറേ, കൊടറിപ്പയറേ എന്ന് ഹരിശ്രീ അശോകന്‍ മിമിക്രി കാണിച്ചത് ഓര്‍ക്കുന്നു, കോളേജില്‍.

കണ്ണാടി വെക്കാന്‍ എനിക്കും എന്ത് മോഹമായിരുന്നൂന്നറിയ്‌വോ.. പക്ഷേ കണ്ണ് സമ്മതിക്കേണ്ടേ. ഞാന്‍ വിടുമോ. അച്ഛനേം കൊണ്ട് പോയി ഡാക്കിടറിന്റെയടുത്ത്. നല്ല ഒന്നാം തരം പെര്‍‌മ്യൂട്ടേഷന്‍-കോമ്പിനേഷന്‍ വഴി എനിക്ക് കണ്ണിന് പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് ഞാന്‍ തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു (വലിയ അക്ഷരമൊക്കെ കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ലാന്നും ചെറിയക്ഷരമൊക്കെ കാണാന്നും പറഞ്ഞൂന്നാണ് പിന്നെ കേട്ടത്). അവസാനം ഭയങ്കരമായ പരിശോധനകള്‍ക്കും നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്കും ശേഷം ഡോക്ടര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു:

പത്തുവയസ്സുള്ള എനിക്ക് വെള്ളെഴുത്ത്.

ഒരു മാസം കണ്ണാടി വെച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അതിന്റെ രസമൊക്കെ പോയി. പക്ഷേ വെക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റുമോ. പ്രസ്റ്റീജ് ഇഷ്യുവല്ലേ. രണ്ടുമാസം വെച്ചു. പിന്നെ ഓ പോട്ടെ പുല്ലെന്നും പറഞ്ഞ് പെട്ടിയില്‍ വെച്ചു. ഒരു ദിവസം മലയാളം സാര്‍ സ്കൂളില്‍ വെച്ച് കണ്ടപ്പോള്‍ പാടി:

“കണ്ണാടിക്കാരാ, നിന്നോടുഞാനൊരു കിന്നാരം ചോദിക്കട്ടെ..”

എന്റെ ചേട്ടനും കണ്ണാടിയുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല കേട്ടോ എനിക്ക് വെള്ളെഴുത്ത് വന്നത്.

 
At 6:33 AM, Blogger താര said...

ഹഹഹ...ഇഷ്ടായി....കൊടറിപ്പയര്‍ കുറച്ച് തരുമോ? ഇവിടെ പയറിനും പരിപ്പിനുമൊക്കെ ഭയങ്കര ക്ഷാമമാ....:) നല്ല രസമായിട്ട് എഴുതീട്ടുണ്ട് മോളൂട്ടി...
സ്വാഗതം..ഇനിയുമെഴുതൂ...

 
At 7:28 AM, Blogger molutty said...

പ്രായം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും അറിയാത്ത കാരണം എല്ലാരേയും പേരു വിളിയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ടു തെറ്റ്ടില്ല എന്നു വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു

ശ്രിജിത്തേ,എട്ടില്‍ പഠിയ്ക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഇതുണ്ടായത്‌.അതായത്‌ അസ്സലായിട്ട്‌ മലയാളം വായിയ്ക്കാനും എഴുതാനും സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം. ..:)


അരവിന്ദേ, നന്ദി ..ആദ്യത്തെ ആയതു കാരണം പേടിച്ചാണു പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തതു.( സത്യം പറഞ്ഞാല്‍
ശ്രിജിത്തിന്റെ പോസ്റ്റുകള്‍ ആണ്‌ എനിയ്ക്കു എന്റെ വിഡ്ഡിത്തങ്ങല്‍ എഴുതാന്‍ പ്രചോദനം നല്‍കിയതു ട്ടൊ..:)

വക്കാരിമഷ്ടാ, എന്തായാലും ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം അധികം കാലം എനിയ്ക്കു കാത്തു നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നില്ലാട്ടൊ കണ്ണട വെയ്ക്കാന്‍. ദൈവം എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന വേഗം കേട്ടു. അന്നു വെച്ച കണ്ണട പക്ഷെ ഇതുവരെ ഊരിയിട്ടില്ല എന്നു മാത്രം.ഒരു കാലത്ത്‌ സ്റ്റോക്ക്കിന്റെ പോയിന്റ്‌ മുകളിലോട്ടു പൊയിരുന്ന പോലെ എന്റെ കണ്ണടയുടെ പവര്‍ ഇപ്പോഴും മുകളിലോട്ടു തന്നെ..

ബിന്ദൂ. താരേ, പോസ്റ്റ്‌ വായിച്ചതിനും, അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും ഒത്തിരി നന്ദി.

 
At 10:54 AM, Blogger അപ്പൊള്‍ ദമനകന്‍ ... said...

മോളൂട്ടീ നന്നായി.
പണ്ട് വെള്ളമടിച്ച് ബസ്സില്‍ കോഴിക്കോടില്‍ നിന്നും വയനാട്ടിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ഒരാള്‍, വെള്ളിമാട് കുന്ന്, മേരിക്കുന്ന് എന്ന സ്ഥലനാമങ്ങള്‍, വെള്ളമടിക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു എന്നു വായിച്ചതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

 
At 5:34 AM, Blogger പരസ്പരം said...

കൊള്ളാം, ആദ്യ പോസ്റ്റില്‍ തന്നെ നല്ല സ്പാര്‍ക്ക്.ഇതിനീ ശ്രീജിത്തിനേയും കടത്തിവെട്ടുമോ ആവോ?സുസ്വാഗതം മോളൂട്ടി.

 
At 8:19 AM, Blogger മുസാഫിര്‍ said...

നന്നായിരിക്കുന്നല്ലോ,അതോടെ വിന്‍ഡൊ ഷോപ്പിങ് നിറുത്തിയൊ ?

 
At 8:30 AM, Blogger ദില്‍ബാസുരന്‍ said...

ശ്രീജിത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരിയല്ലേ,

ജാസ്മിന്‍ ഫ്ലവര്‍ ഡസ്റ്റേറ്റ് കിടക്കും... എന്നോ മറ്റോ പണ്ട് മൈക്കിള്‍ ജാക്സന്‍ പാടിയിട്ടില്ലേ.

സ്വാഗതം ഉണ്ട് ട്ടോ. ഇനി ഞാനും പോയി ഉണ്ണട്ടെ.

 
At 2:57 PM, Blogger സ്നേഹിതന്‍ said...

ഹാ...ഹാ...ഹാ...
"കടറിപയര്‍" 'കടലപയര്‍' പോലെ ചിരിപ്പിച്ചു.

 
At 1:34 PM, Blogger shefi said...

നാന്നായിരിക്കുന്നു

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home